Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Bellona. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Bellona. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 10 sierpnia 2026

Powstanie oczami Warszawiaków ["Moja ukochana Warszawa"-Nina Majewska-Brown]

Sierpniowe dni roku 1944 niemal od zawsze kojarzyły mi się ze skąpaną w słońcu i we krwi Warszawą w trakcie walk powstańczych. Tymczasem w relacjach bohaterów książki autorstwa Niny Majewskiej-Brown pt. „Moja ukochana Warszawa. Wspomnienia z powstania warszawskiego” z oferty Wydawnictwa Bellona mowa o ulewnym deszczu na ulicach stolicy. Nie tylko z tym mylnym wyobrażeniem mierzy się autorka, która oddaje głos zwykłym ludziom, ukazując ich dramatyczną walkę o przetrwanie w czasie pożogi, o którą wcale nie zabiegali.

To właśnie perspektywa cywilów jest największą siłą tej publikacji. Dla nich wojna nie była zbiorem dat i militarnych operacji, lecz codziennością pełną strachu, głodu, niepewności i konieczności podejmowania decyzji, od których zależało życie.

„Moja ukochana Warszawa” pokazuje człowieka -
z jego słabościami, nadzieją, przywiązaniem do bliskich i miejsc, które jeszcze chwilę wcześniej były bezpiecznym domem. Szczególnie mocno wybrzmiewa kontrast między Warszawą zapamiętaną jako ukochane miasto a Warszawą niszczoną na oczach jej mieszkańców. To sprawia, że tytuł nabiera dodatkowego, bardzo przejmującego znaczenia.

Autorka przypomina również, że doświadczenie powstania nie było jednakowe dla wszystkich. Każdy miał własną historię, własny strach i własny sposób radzenia sobie z rzeczywistością. Ojciec rodziny doświadczający straty dziecka, młoda dziewczyna pozostawiona sama sobie w ruinach własnego domu, kobieta z ledwie co narodzonym dzieckiem czy młody chłopak zafascynowany ideą powstania to bohaterowie i narratorzy tej przejmującej opowieści o cierpieniu, strachu i nadziei na szybki koniec walk powstańczych. Dzięki nim książka nie sprowadza wydarzeń z 1944 roku do jednej, uproszczonej narracji. Pozwala spojrzeć na sierpniowe dni z bliska, przez emocje ludzi, którzy musieli przetrwać w świecie pozbawionym poczucia bezpieczeństwa.

„Moja ukochana Warszawa” to poruszająca opowieść o mieście, ale przede wszystkim o jego mieszkańcach, którzy nie wybrali wojny, a mimo to musieli nauczyć się żyć w jej nieludzkich realiach.

Polecam, nie tylko Warszawiakom. 👌

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bellona.

AUTORKA:

Nina Majewska-Brown

TYTUŁ:

Moja ukochana Warszawa. Wspomnienia z powstania warszawskiego

WYDAWNICTWO:

Bellona

LICZBA STRON:

280
 



, , , , ,

środa, 1 lipca 2026

Zbrodnia na dwa głosy ["Dzienniki zbrodniarzy z Auschwitz"-Christopher Macht, Anna Lerke]

Tych dwoje przeszło do historii przez wzgląd na swe bestialskie czyny, których dokonali w obozie Auschwitz-Birkenau. Teraz Joseph Mengele i Irma Grese powracają na karty literatury dzięki Christopherowi Machtowi i Annie Lerke w książce pt. „Dzienniki zbrodniarzy z Auschwitz” z oferty Wydawnictwa Bellona.

Kto zna prozę Machta, ten wie, że autor wyspecjalizował się w paradokumencie. Na kartach jego książek postacie z historii XX wieku ożywają, udzielają wywiadów, dzielą się wspomnieniami i dywagują nad politycznymi aspektami ich życia. Nie inaczej jest i tym razem. Książka składa się bowiem z dwóch części: zapisków „Anioła Śmierci” i wspomnień „Pięknej Bestii”, za sprawą których poznajemy dzieciństwo, młodość i zbrodniczą działalność obozową tej wyjątkowo bezwzględnej pary bohaterów.

Choć sam pomysł na zestawienie dwóch postaci wydaje się interesujący, w trakcie lektury da się zauważyć dysproporcję pomiędzy obiema częściami. Więcej miejsca poświęcono Mengelemu, którego historia jest bardziej rozbudowana i szczegółowa. Jego zapiski obejmują nie tylko działalność w Auschwitz, ale też szeroki kontekst polityczny i powojenny. Na tym tle wspomnienia Irmy Grese wypadają skromniej, przez co można odnieść wrażenie, że stanowią raczej dodatek niż równorzędną część książki. Szkoda, bo potencjał tej postaci z pewnością pozwalał na bardziej pogłębioną opowieść.

Szczególną uwagę zwracają wzmianki Mengelego o rzekomych planach Hitlera dotyczących sojuszu z Polską przeciwko Sowietom. Warto jednak pamiętać, że mamy do czynienia z powieścią stylizowaną na pamiętnik, dlatego podobne treści należy traktować jako element kreacji literackiej, a nie potwierdzony fakt historyczny.

„Dzienniki zbrodniarzy z Auschwitz” to pozycja dla czytelników lubiących historyczne paradokumenty i alternatywną formę opowiadania o znanych postaciach. Mimo zachwianych proporcji między historią Mengelego i Grese książkę czyta się płynnie, a jej największym atutem pozostaje umiejętność pobudzania ciekawości i zachęcania do samodzielnego zgłębiania historii.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bellona.

AUTORZY:

Christopher Macht, Anna Lerke

TYTUŁ:

Dzienniki zbrodniarzy z Auschwitz

WYDAWNICTWO:

Bellona

LICZBA STRON:

336

KSIĄŻKĘ KUPISZ:
 



, , , , , , ,

piątek, 23 stycznia 2026

Legenda Tadeusza Pietrzykowskiego ["Teddy. Niepokorny bokser z Auschwitz"- Nina Majewska-Brown]

Po raz pierwszy usłyszałam o Tadeuszu Pietrzykowskim przed premierą filmu „Mistrz” z Piotrem Głowackim w roli tego genialnego pięściarza. Nie znałam jednak biografii „Teddy’ego”, dlatego z ogromną ciekawością sięgnęłam po najnowszą książkę autorstwa Niny Majewskiej-Brown pt. „Teddy. Niepokorny bokser z Auschwitz”, która ukazała się w ofercie Wydawnictwa Bellona dzięki współpracy z Eleonorą Szafran, córką tytułowego bohatera.
🥊
Pietrzykowski, „stary numer”: 77, czyli jeden z pierwszych więźniów Auschwitz, staje się w tej książce symbolem oporu innego niż ten znany Nam z kart podręczników. Jego walki bokserskie nie były wyłącznie sportową rywalizacją, lecz aktem przetrwania: dla siebie i dla innych. Każdy wygrany pojedynek oznaczał dodatkową żywność, chwilę nadziei dla współwięźniów i dowód na to, że oprawcy nie są wszechmocni. Majewska-Brown z dużą wrażliwością pokazuje, jak sport, który przed wojną był potępiany przez matkę Tadeusza i uwielbiany przez niego samego, w obozie stał się narzędziem walki o byt.
🥊
W narracji tej fakty mieszają się ze zbeletryzowaną opowieścią, w której oddaje się głos matce Tadeusza i jemu samemu prezentując bohatera i jego losy z różnych perspektyw. Każda z nich przepełniona jest emocjami i faktami, które pozwalają poznać Tadka jako kochającego syna, ambitnego sportowca, zakochanego mężczyznę, a przede wszystkim dobrego człowieka. Człowieka, który w KL Auschwitz rozmawiał z Maksymilianem Kolbe, opiekował się klaczą komendanta obozu i wiele razy niemal otarł się o śmierć.
🥊
Teddy. Niepokorny bokser z Auschwitz to książka ważna nie tylko jako biografia wybitnego sportowca i bohatera wojennego, ale także jako przypomnienie, że nawet w najbardziej nieludzkich warunkach można zachować człowieczeństwo. To opowieść o sile ducha, odwadze i nadziei, które warto w sobie mieć, niezależnie od okoliczności.
🥊
Z tego miejsca dziękuję Autorce za wspaniałą narrację i przypomnienie czytelnikom o Naszym dzielnym bokserze, Tadeuszu Pietrzykowskim.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bellona.

AUTORKA:

Nina Majewska-Brown

TYTUŁ:

Teddy. Niepokorny bokser z Auschwitz 

WYDAWNICTWO:

Bellona

LICZBA STRON:

312 




, , , , , ,

wtorek, 11 listopada 2025

Prywatne oblicze ojca leninizmu ["Spowiedź Lenina. Szczera rozmowa z czerwonym zbrodniarzem"- Christopher Mach]

Szczera rozmowa ucznia z mistrzem, przywódcy z potencjalnym następcą, polityka z politykiem, Lwa Trockiego z Włodzimierzem Leninem. Christopher Macht na kartach książki „Spowiedź Lenina. Szczera rozmowa z czerwonym zbrodniarzem” z oferty Wydawnictwa Bellona ożywia dwie legendy sowieckiego komunizmu, by ukazać bardziej osobiste, nieoczywiste oblicze przywódcy rewolucji październikowej i twórcy ZSRS.

Ci, którzy znają prozę Machta, wiedzą, że autor czyni bohaterami swoich książek dyktatorów i tyranów, pozwalając im w symbolicznej spowiedzi rozliczyć się z życiem, ujawniając zarówno blaski, jak i cienie władzy. Nie inaczej jest w „Spowiedzi Lenina”. Rozmowa między dawnymi współpracownikami przeradza się tu w achronologiczny zapis najważniejszych momentów z życia „ojca leninizmu”.

Szczególnie zainteresowały mnie fragmenty dotyczące pobytu Lenina w Polsce. Rzadko się o tym wspomina, a Macht pokazuje, że losy Rosji i Polski splatały się znacznie mocniej, niż zwykliśmy sądzić. Te wątki nadają książce „nasz”, lokalny wymiar. To nie tylko opowieść o odległej rewolucji, lecz także o tym, jak jej echo odbiło się w polskiej historii.

Momentami narracja traci równowagę między faktem a fikcją. Macht stawia na efektowność i sensację, przez co niektóre fragmenty brzmią raczej jak felieton lub reportaż historyczny niż jak analiza. W obranej jednak konwencji nie o prawdę historyczną chodzi, lecz o emocje i refleksje, które towarzyszą nam podczas lektury tej nietypowej spowiedzi.

W trakcie czytania pojawia się pytanie: czy Lenin był cynicznym zbrodniarzem, czy może fanatykiem wierzącym w lepszy świat? Odpowiedź nie jest jednoznaczna, ale Macht pokazuje, jak cienka bywa granica między ideą a tyranią.

Czy polecam tę książkę? Tak, choć z pewnym zastrzeżeniem. To pozycja dla tych, którzy chcą poczuć atmosferę epoki i przyjrzeć się człowiekowi stojącemu za mitem, nie zaś dla poszukujących źródłowej faktografii. „Spowiedź Lenina” mnie zaintrygowała, momentami nawet poruszyła. Daje do myślenia i to, moim zdaniem, jej największa wartość.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bellona.

AUTOR:

Christopher Macht

TYTUŁ:

Spowiedź Lenina. Szczera rozmowa z czerwonym zbrodniarzem

WYDAWNICTWO:

Bellona

LICZBA STRON:

320 



, , , , ,

środa, 15 października 2025

IE jako supermoc! ["Jak wygrać z narcyzem"-Erin Leonard]

O inteligencji emocjonalnej mówi się ostatnio całkiem sporo, i dobrze! Okazuje się, że jej posiadacze mają naturalną tarczę obronną, która potrafi ochronić ich przed manipulacją emocjonalną i narcystycznymi osobowościami. Wystarczy tylko umieć skorzystać ze swojej wewnętrznej siły. Pomóc Nam w tym może książka autorstwa Erin Leonard pt. Jak wygrać z narcyzem, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Bellona, w przekładzie Agaty Trzcińskiej-Hildebrandt.

Autorka tej książki, psychoterapeutka wspierająca klientów zmagających się z doświadczeniem przemocy emocjonalnej, w sposób przystępny i ciekawy wyjaśnia swoim czytelnikom, czym jest inteligencja emocjonalna, z jakich komponentów się składa i jak można uczynić z niej supermoc, dzięki której ochronimy się przed negatywnym wpływem ze strony innych ludzi. Narzędzia, które znajdziecie na kartach tej książki pozwolą Wam sprawdzić, czy posiadacie IE i „przetestować” Wasze możliwości w praktyce, po warunkiem, że w Waszym otoczeniu znajdują się osobowości narcystyczne.

Za szczególnie wartościową część tej narracji uznaję wszelkie przykłady „z życia”, przywołane przez autorkę, które pozwalają czytelnikom rozpoznać przemoc emocjonalną, poczuć to, co czują jej ofiary i znaleźć wyjście z nawet najbardziej zawiłej emocjonalnie sytuacji. Lata praktyki sprawiły, że Leonard ma tych scenek rodzajowych pod dostatkiem, a przecież najlepiej uczyć się na błędach, zwłaszcza popełnionych przez innych ludzi.

Jeśli szukacie literatury, która potrafi motywować do działania, zachęca do zmian i ukazuje, jak wielka moc tkwi w człowieku, to zachęcam Was do lektury książki Jak wygrać z narcyzem, bo trzeba przyznać, że tytułowe zwycięstwo to nie lada wyczyn.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bellona.

AUTORKA:

Erin Leonard

TYTUŁ:

Jak wygrać z narcyzem

WYDAWNICTWO:

Bellona

LICZBA STRON:

272
 



, , , , ,

wtorek, 14 października 2025

Zadbaj o siebie! ["Zdrowy egoizm"- Sunita Osborn]

Słowo „egoizm” ma zazwyczaj negatywne konotacje. Okazuje się jednak, że zdrowy egoizm jeszcze nikomu nie zaszkodził. Ba, jest nawet niezbędny do harmonijnej egzystencji, o czym skutecznie przekonuje Nas Sunita Osborn, psychoterapeutka i autorka książki pt. Zdrowy egoizm z oferty Wydawnictwa Bellona.

Autorka odróżnia zdrowy egoizm od narcyzmu czy braku empatii. Zachęca do rezygnacji z ciągłego „zadowalania innych” i odkrycia własnych potrzeb, pragnień oraz granic, a przy tym uczy, że prawdziwa dobroć zaczyna się od dbania o własne zasoby. Każdy rozdział zawiera refleksje i proste ćwiczenia, które pomagają czytelnikowi lepiej rozpoznać swoje emocje oraz nauczyć się podejmować decyzje w zgodzie z własnymi wartościami. To nie jest poradnik z pustymi sloganami – Osborn pisze językiem ciepłym, pełnym empatii, ale też praktycznym, dzięki czemu łatwo zastosować jej rady w codziennym życiu.

Dużą wartością tej książki jest jej uniwersalny charakter. Może okazać się idealna zarówno dla osób wysoko wrażliwych, które często mają problem z asertywnością, jak i dla tych, którzy po prostu chcą odzyskać równowagę w życiu osobistym i zawodowym. Autorka daje liczne przykłady sytuacji, w których dbanie o siebie nie jest luksusem, ale koniecznością – jak w przypadku osób opiekujących się bliskimi, pracujących w wymagających zawodach czy funkcjonujących w toksycznych relacjach. Sand nie daje swoim czytelnikom gotowej recepty na szczęście, za to zaprasza do refleksji i powolnego wdrażania zmian w swoim życiu, które w dłuższej perspektywie przynoszą jednostce poczucie wolności i spokoju.

Zdrowy egoizm to lektura lekka w formie a jednocześnie bogata w treści. Idealna na wieczór z kubkiem gorącej herbaty i trudne chwile, gdy czujesz, że świat oczekuje od Ciebie zbyt wiele. 🌿

Polecam, bo taką książkę zawsze warto mieć w zasięgu ręki.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bellona.

AUTOR:

Sunita Osbron

TYTYŁ:

Zdrowy egoizm 

WYDAWNICTWO:

Bellona

LICZBA STRON:

240



, , , ,

poniedziałek, 13 października 2025

Złość? Dość! ["Dlaczego się wściekamy. Jak uczynić złość swoim sprzymierzeńcem"-Ryan Martin]

Złość odczuwa czasem każdy z Nas. Zazwyczaj wywołuje ona negatywne skojarzenia i może być utożsamiana z agresją. Może, ale nie musi, o czym przekonuje czytelników Ryan Martin w swojej książce pt. Dlaczego się wściekamy. Jak uczynić złość swoim sprzymierzeńcem z oferty Wydawnictwa Bellona, w przekładzie Grażyny Walugi.

Martin odczarowuje złość. Pokazuje, że możemy właściwie wykorzystać potencjał tkwiący w tej emocji. Wystarczy tylko umiejętnie nią zarządzać i mieć świadomość, gdzie powstaje owa złość i co ją wywołuje. Wydaje się proste, ale wcale takie nie jest. Autor analizuje szereg przypadków, w których złość doprowadziła do negatywnych skutków, by móc wykazać jej destrukcyjność, ale również przywołać mechanizmy, które w danej sytuacji zawiodły. Te obrazowe fragmenty to bodaj najbardziej interesujące (po ćwiczeniach zaproponowanych dla czytelnika) części tej książki, która może stanowić drogowskaz do Naszej dalszej pracy nad odpowiednim zarządzaniem złością.

Co istotne, mimo tego, że autor jest wieloletnim badaczem emocji (w tym przede wszystkim złości), jego wywód nie epatuje naukowym, niezrozumiałym słownictwem. Jest raczej skierowany do szerokiego grona odbiorców i ma poniekąd charakter terapeutyczny - pozwala zaakceptować występowanie tej emocji, oswoić ją i odpowiednio wykorzystać.

Jako chodzący przykład kobiety, która często się złości z wielkim zainteresowaniem sięgnęłam po tę pozycję i nie zawiodłam się. Poznałam czynniki wywołujące złość, zaczęłam bardziej świadomie postrzegać rolę tej emocji w moim życiu, a w przyszłości zamierzam wykorzystać w praktyce rady, które pozwalają zapanować nad złością i przekuć jej ogromny ładunek w coś pozytywnego.

Polecam tę wielce inspirującą lekturę, która pozwala Nam zajrzeć w głąb siebie i nieco podumać nad złością.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bellona.

AUTOR:

Ryan Martin

TYTUŁ:

Dlaczego się wściekamy

WYDAWNICTWO:

Bellona 

LICZBA STRON:

304



, ,

niedziela, 14 września 2014

Lwowskie Puchacze na brytyjskim niebie ["Turkusowe szale"- Remigiusz Mróz]

Każdy z nas ma swoją lubioną książkę z dzieciństwa, z którą wiążą się najmilsze wspomnienia. Niektórzy w tym momencie wymieniliby pewnie zbiór baśni autorstwa Hansa Christiana Andersena czy braci Grimm, inni przywołaliby Przygody Kubusia Puchatka. W moim przypadku książką, która od zawsze zajmuje honorowe miejsce w mojej biblioteczce jest słynny Dywizjon 303 Arkadego Fiedlera. Jej bohaterowie nigdy się nie zestarzeją, a doniosłe czyny, które stały się ich udziałem w pewnej mierze wpłynęły na moje historyczne wykształcenie. Możecie więc sobie wyobrazić, jakież było me zdziwienie, gdy dowiedziałam się, że znakomity powieściopisarz postanowił opowiedzieć czytelnikom historię innego polskiego dywizjonu w szeregach RAF-u. Byłam pewna, że powieść Remigiusza Mroza pt.: Turkusowe szale zaskoczy mnie równie mocno, co poprzednie jego książki. Nie spodziewałam się jednak, że będzie to tak przyjemne dla czytelnika zaskoczenie.

Bohaterami Turkusowych szali są w większości polscy piloci, którzy w czasach II wojny światowej postanowili walczyć z niemieckim okupantem w szeregach sił powietrznych Wielkiej Brytanii. I choć ci młodzi chłopcy mają wiele chęci i zapału do podbijania brytyjskiego nieba, to ich przełożeni z dystansem podchodzą do temperamentnych obcokrajowców. Kiedy jednak Feliks Essker ("Lucky"), Leon Merowski ("Merowing"), Czesław Tummel ("Disney") i pozostali polscy lotnicy staną się członkami 307 Nocnego Dywizjonu Myśliwskiego, ich położenie nad wyraz szybko ulegnie zmianie. Jeśli jesteście ciekawi, w jaki sposób "Lwowskie Puchacze" zdobędą sławę i uznanie Brytyjczyków, a nawet samego Władysława Sikorskiego, to koniecznie przeczytajcie o przygodach właścicieli tytułowych szali.

Podczas lektury tej powieści nie sposób przejść obojętnie obok tak genialnych charakterystyk postaci, jakich dokonał Remigiusz Mróz. Wspomniany Felo to nie tylko szarmancki wobec kobiet lwowiak, ale również genialny absolwent Szkoły Orląt w Dęblinie, który za sterami każdego samolotu czuje się jak ryba w wodzie. Jego przyjaciel Leon jest znakomitym uzupełnieniem Feliksa i świetnym strzelcem, co wielokrotnie udowadnia w kryzysowych sytuacjach. Obaj panowie dostarczają czytelnikom wielu emocji, przyprawiając o wzruszenie w najbardziej tragicznych momentach. Nie tylko o ich przygodach przeczytamy w Turkusowych szalach. Znacznie istotniejszy dla fabuły powieści jest fakt, że w szeregach 307 Dywizjonu działa niemiecki szpieg, który w bardzo zgrabny sposób pozbywa się kolegów po fachu. Odkrycie jego tożsamości to nie lada zagadka zarówno dla bohaterów, jak i czytelników tej powieści.

Szczerze przyznam, że Turkusowe szale to jedna z najlepszych powieści historycznych, której bohaterami są polscy lotnicy. Na jej kartach znajdziemy fragmenty ściśle związane z materiałem źródłowym, jak również te, które powstały w wyobraźni autora. To połączenie prawdy i fikcji okazało się znakomitym sposobem na stworzenie kilkusetstronicowej książki, która ani przez moment nie nuży odbiorców. Bo jak tu nie uśmiechnąć się, gdy bohaterowie w najtrudniejszych sytuacjach przywołują złote myśli pułkownika Tritcharta, który motywował młodych adeptów lotnictwa słowami, jakich nie powstydziłby się generał Patton? Urokowi tej książki i jej bohaterów po prostu nie sposób się oprzeć.

Po genialnej pozycji pt.: Prędkość ucieczki i jej świetnej kontynuacji pt.: Horyzont zdarzeń można się było spodziewać, że w Turkusowych szalach autor również stanie na wysokości zadania i stworzy powieść historyczną, która przypadnie do gustu wszystkim pasjonatom czasów drugiej wojny światowej. I tak się właśnie stało. Losy "Lwowskich Puchaczy" zdecydowanie podbiły moje serce. Najlepszym dowodem na to jest fakt, że pozycja ta od dziś spoczywa w mojej biblioteczce tuż obok Dywizjonu 303. Po jej lekturze trudno mi bowiem stwierdzić, do której z tych książek mam większy sentyment. Wiem jednak na pewno, że jak wielu czytelników, z niecierpliwością będę oczekiwała kolejnej powieści w dorobku Remigiusza Mroza i mam nadzieję, że autor jak najszybciej zaserwuje nam kolejny "kawał" historycznej rozrywki na wysokim poziomie, czego sobie i Wam życzę.

AUTOR:
Remigiusz Mróz
TYTUŁ:
Turkusowe szale
WYDAWNICTWO:
LICZBA STRON:
528

Za egzemplarz powieści dziękuję Autorowi


, , , , , , ,

środa, 21 maja 2014

O Warszawie i literatach ["Warszawa literacka lat międzywojennych"- T. Dąbrowska]

Każdy prawdziwy turysta pragnie poznać uroki zwiedzanego miasta. Drogi do osiągnięcia tego celu są dwie: ów zwiedzający może zdać się na wiedzę przewodnika wycieczki lub spróbować samemu odnaleźć najciekawsze miejsca w poznawanej okolicy. A co jeśli nasz podróżnik marzy o odkryciu interesujących obiektów rodem z międzywojennej Warszawy? Wtedy z pomocą przyjdzie mu książka Teresy Dąbrowskiej pt.: Warszawa literacka lat międzywojennych.

Niewielka w swej objętości pozycja przedstawia nam sylwetki 16 pisarzy, których los połączył z Warszawą. Niektórzy, jak Pola Gojawiczyńska, Bolesław Leśmian, Maria Kuśniewicz-Ukniewska, Zbigniew Uniłowski, czy Stanisław Ignacy Witkiewicz urodzili się w tym mieście. Dla innych, np. Michała Choromańskiego lub Witolda Gombrowicza, Warszawa stała się drugim domem. Zdaniem pozostałych bohaterów tej książki, pokroju Marii Dąbrowskiej, Andrzeja Struga i Kazimiery Iłłakowiczówny, stolica była miejscem, w którym dzięki wydawnictwu Mortkowiczów lub przedsiębiorstwu wydawniczemu Gebethner i Wolff postawili swoje pierwsze kroki na ścieżce literackiej kariery. O tym, gdzie mieszkali i w jaki sposób spędzali wolny czas ci popularni i mniej znani twórcy literatury międzywojennej przeczytacie właśnie w książce Teresy Dąbrowskiej.

Mimo wielu znakomitych publikacji na temat życia literatów ukazanych na kartach Warszawy literackiej lat międzywojennych, do tej pory brakowało na polskim rynku wydawniczym pozycji, którą z racji niewielkich rozmiarów moglibyśmy zabrać na spacer po Warszawie, by podążając śladem kolejnych postaci odkryć miejsca znane przed II wojną światową, a dziś zupełnie już zapomniane. Teresa Dąbrowska wyszła naprzeciw oczekiwaniom pasjonatów historii międzywojennej Warszawy i przygotowała prawdziwą perełkę literacką, która od pierwszych stron przenosi nas w kawiarnianą rzeczywistość starej stolicy.

Warszawa literacka lat międzywojennych z pewnością zyska uznanie nie tylko wśród turystów, ale również w kręgach miłośników biografii czołowych postaci literatury polskiej. To także znakomita pozycja dla wszystkich warszawiaków, którzy chcieliby poznać bliżej historię swojego miasta i odnaleźć jej pozostałości we współczesnym obrazie stolicy. Wszystkich zainteresowanych przeszłością Warszawy oraz sylwetkami twórców literatury międzywojennej odsyłam do książki Teresy Dąbrowskiej i gorąco zachęcam do zwiedzania stolicy z Warszawą literacką lat międzywojennych w ręku.


Ocena recenzenta: 6/6




Recenzja napisana pierwotnie dla portalu:


                                      



, , , ,