piątek, 5 czerwca 2026

Miłość aż po kres ["Aż do rzeki. Opowieść o miłości, stracie i wyzwoleniu"-Elizabeth Gilbert]

Oto najbardziej osobista książka tego roku.
Elizabeth Gilbert, autorka „Jedź, módl się, kochaj” powraca z opowieścią o sobie i o swojej niezwykle intymnej relacji z Rayyą Elias, kobietą, która stopniowo zyskiwała w życiu pisarki coraz większe znaczenie. O blaskach, choć przede wszystkim jednak o cieniach tego związku Liz opowiada w książce pt. „Aż do rzeki. Opowieść o miłości, stracie i wyzwoleniu” z oferty Domu Wydawniczego REBIS, w przekładzie Marii Smulewskiej.

To coś więcej niż zapis ostatnich miesięcy życia ukochanej osoby. Gilbert stworzyła opowieść o miłości wystawionej na najtrudniejszą próbę, ale także o współuzależnieniu i bolesnym procesie odzyskiwania samej siebie. Autorka nie idealizuje ani siebie, ani Rayyi. Wręcz przeciwnie - odsłania przed czytelnikiem wszystkie pęknięcia tej relacji, pokazując, jak trudno oddzielić troskę od kontroli, a miłość od potrzeby ratowania drugiego człowieka za wszelką cenę.

Rayya była kobietą o niezwykle burzliwej biografii. Przez lata zmagała się z uzależnieniem od narkotyków, a gdy wydawało się, że najtrudniejsze ma już za sobą, usłyszała diagnozę: nowotwór wątroby. Lekarze dawali jej zaledwie sześć miesięcy życia. Rayya po raz kolejny postanowiła jednak pójść własną drogą. Żyła dłużej, niż przewidywali specjaliści i do samego końca starała się zachować niezależność oraz prawo do decydowania o sobie. Zmarła na własnych zasadach, nie pozwalając, by choroba całkowicie odebrała jej sprawczość.

Największą siłą tej książki jest szczerość. Gilbert nie tworzy wzruszającej laurki ukochanej kobiety ani nie próbuje nadać cierpieniu romantycznego wymiaru. Pisze o zmęczeniu, frustracji, lęku i poczuciu odpowiedzialności, które stopniowo zaczynają dominować nad codziennością.

„Aż do rzeki” to książka o umieraniu, ale przede wszystkim o życiu. O tym, że miłość nie zawsze wygląda tak, jak chcielibyśmy ją widzieć, i że czasem największym aktem odwagi jest zaakceptowanie własnej bezradności. To przejmująca, dojrzała i niezwykle autentyczna opowieść, która daje do myślenia, ale jednocześnie wymaga pełnego skupienia i pokładów empatii.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Domowi Wydawniczemu REBIS.

AUTORKA:

Elizabeth Gilbert

TYTUŁ:

Aż do rzeki. Opowieść o miłości, stracie i wyzwoleniu

WYDAWNICTWO:

Dom Wydawniczy REBIS

LICZBA STRON:

416 



, , , , , ,

czwartek, 4 czerwca 2026

Blanca i ogniste moce ["Ogień w gardle"-Beatriz Serrano]

Ach, co to była za lektura! Nieodkładalna, ciekawa a momentami nawet szokująca. Historia niezwykłej Blanci skradła moje serce. A wszystko dzięki Beatriz Serrano i jej najnowszej powieści pt. „Ogień w gardle” z oferty Wydawnictwa Znak, w przekładzie Ewy Ratajczyk.

Beatriz Serrano, autorka znakomicie przyjętego „Ogrodu rozpaczy ziemskich”, po raz kolejny udowadnia, że potrafi tworzyć historie, które totalnie wymykają się schematom. „Ogień w gardle” to powieść łącząca realizm codzienności z elementami nadprzyrodzonymi, a przy tym niezwykle trafnie oddająca emocje i rozterki dorastania.

Główną bohaterką jest Blanca, dziewczyna porzucona przez matkę, która od najmłodszych lat nosi w sobie poczucie odrzucenia i niezrozumienia. To doświadczenie odciska piętno na jej życiu i sprawia, że nieustannie poszukuje swojego miejsca w świecie. Ale Blanca nie jest zwyczajną nastolatką. Posiada niezwykłe moce, które czynią ją jeszcze bardziej wyobcowaną. Z jednej strony są one wyjątkowym darem, z drugiej przekleństwem, bo jeszcze mocniej podkreślają jej odmienność.

Przyjaźnie internetowe stają się dla Blanci bezpieczną przestrzenią, w której może być sobą bez lęku przed oceną. To właśnie ten wątek szczególnie mnie poruszył, ponieważ pokazuje, jak ważne dla młodych ludzi jest poczucie przynależności i bycia wysłuchanym.

Autorka świetnie balansuje pomiędzy zwykłymi problemami nastolatki a światem nadludzkich zdolności. Mamy tu pierwsze przyjaźnie, niepewność, potrzebę akceptacji i ogromne pragnienie bycia zauważoną, ale także tajemnicze moce, które wpływają na życie bohaterki. Dzięki temu powieść jest jednocześnie bliska codziennym doświadczeniom młodych ludzi i fascynująco niecodzienna.

„Ogień w gardle” to książka pełna emocji, niepokoju i pytań o tożsamość. To historia o samotności, przyjaźni, dojrzewaniu i poszukiwaniu własnego głosu. Jeśli lubicie opowieści z pogranicza realizmu i fantastyki, a przy tym cenicie bohaterów z krwi i kości, koniecznie sięgnijcie po tę powieść.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak.

AUTORKA:

Beatriz Serrano

TYTUŁ:

Ogień w gardle

WYDAWNICTWO:

Znak

LICZBA STRON:

400 



, , , , ,

środa, 3 czerwca 2026

Sekrety współpracy z Hitlerem ["Tajemnice sojuszników Hitlera"-Krzysztof Drozdowski]

Gdy myślę o dobrej serii historycznej, od razu przychodzi mi do głowy Krzysztof Drozdowski i jego „Tajemnice Historii”. Już po raz siódmy autor przenosi czytelników w realia II wojny światowej tworząc narrację pt. „Tajemnice sojuszników Hitlera”, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Replika i opowiada o krajach pozostających niegdyś w rozmaitych układach politycznych z III Rzeszą Niemiecką.


Najnowszy tom serii udowadnia, że historia wcale nie musi być nudnym zbiorem dat i nazwisk. Krzysztof Drozdowski jak zwykle skupia się na mniej oczywistych aspektach funkcjonowania sojuszników Hitlera, odsłaniając przed czytelnikami wiele zaskakujących faktów i mało znanych epizodów z przeszłości.

Duże wrażenie robią na odbiorcach rozdziały dotyczące Japonii. Autor nie unika kontrowersyjnych tematów, opisując między innymi przypadki tortur czy kanibalizmu wśród japońskich żołnierzy. Są to fragmenty wstrząsające, ale jednocześnie pokazujące brutalną rzeczywistość wojny i pozwalające lepiej zrozumieć jej najmroczniejsze oblicza.

Na uwagę zasługuje także część poświęcona Szwajcarii. Powszechnie postrzegana jako neutralne państwo, w książce ukazana została z nieco innej perspektywy. Drozdowski przedstawia kulisy tej pozornej neutralności, wskazując na gospodarcze i polityczne zależności, które rzucają nowe światło na rolę tego kraju podczas światowego konfliktu.

W porównaniu z wcześniejszymi tomami serii można odnieść wrażenie, że w „Tajemnicach sojuszników Hitlera” panuje nieco większy chaos. Poszczególne wątki bywają mniej uporządkowane, a autor często przeskakuje między tematami i państwami. Nie wpływa to jednak znacząco na odbiór całości. Wręcz przeciwnie: mnogość poruszanych zagadnień sprawia, że każda strona zachęca do dalszej lektury.

„Tajemnice sojuszników Hitlera” to pozycja, która zainteresuje pasjonatów historii i czytelników poszukujących mniej znanych faktów z II wojny światowej. Jest pełna ciekawostek i tematów, które skłaniają do refleksji nad złożonością ludzkich wyborów podejmowanych w czasach największego konfliktu XX wieku.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Replika.

AUTOR:

Krzysztof Drozdowski

TYTUŁ:

Tajemnice sojuszników Hitlera

SERIA:

Tajemnice Historii

WYDAWNICTWO:

Replika

LICZBA STRON:

304 



, , , , , ,

wtorek, 2 czerwca 2026

["Wielka Trwoga. Polska 1944-1947. Ludowa reakcja na kryzys"-Marcin Zaremba]

Obok tej książki nie sposób przejść obojętnie. Choć od jej pierwszego wydania minęło już czternaście lat, treści w niej zawarte nie uległy przedawnieniu. Wręcz przeciwnie, przez ten czas powstało wiele rozmaitych publikacji o powojennej rzeczywistości ziem polskich, ale żadna w sposób tak kompleksowy nie analizuje społecznego zjawiska strachu, który towarzyszył pokoleniom Naszych przodków w pierwszych latach po zakończeniu II wojny światowej. Tym bardziej cieszę się, że doszło do wznowienia fenomenalnej książki autorstwa Marcina Zaremby pt. „Wielka Trwoga. Polska 1944-1947. Ludowa reakcja na kryzys” z oferty Wydawnictwa Znak Horyzont.

Zaremba stawia odważną tezę, że kluczem do zrozumienia pierwszych lat Polski Ludowej jest wszechobecny lęk. Strach przed głodem, chorobami, przemocą, represjami politycznymi czy zwyczajnie niepewnym jutrem przenikał niemal każdy aspekt codziennego życia. To właśnie ta emocja staje się głównym bohaterem książki i osią, wokół której zbudowano tę narrację.

Największą siłą publikacji jest imponująca baza źródłowa. Autor sięga do pamiętników, raportów urzędowych, dokumentów administracyjnych, artykułów prasowych oraz licznych świadectw zwykłych ludzi. Dzięki temu czytelnik otrzymuje wielowymiarowy obraz społeczeństwa próbującego odnaleźć się w rzeczywistości po doświadczeniu totalnej wojny. Kolejne rozdziały pokazują skalę chaosu, który ogarnął kraj: plagę bandytyzmu, epidemię chorób zakaźnych, dramatyczne niedobory żywności oraz kryzys psychiczny społeczeństwa.

Zaremba umiejętnie łączy analizę historyczną z refleksją socjologiczną i psychologiczną, co sprawia, że książka zainteresuje nie tylko zawodowych historyków, lecz także wszystkich pasjonatów dziejów Polski XX wieku. Szczególnie cenne jest odejście od perspektywy politycznej na rzecz doświadczeń zwykłych obywateli, którzy każdego dnia musieli mierzyć się z konsekwencjami wojny.

„Wielka Trwoga” to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć społeczne fundamenty powojennej Polski oraz emocje, które kształtowały losy całego pokolenia.

Za egzemplarz książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak Horyzont.

AUTOR:

Marcin Zaremba

TYTUŁ:

Wielka Trwoga. Polska 1944-1947. Ludowa reakcja na kryzys

WYDAWNICTWO:

Znak Horyzont

LICZBA STRON:

696 



, , , , ,

poniedziałek, 1 czerwca 2026

Helena Niestotna ["Suche strugi"- Wit Szostak]

Każda nowa powieści autorstwa Wita Szostaka to niepowtarzalne doświadczenie czytelnicze. I choć nie wszystkie jego narracje trafiają w mój czytelniczy gust, to zawsze odnajduję w nich coś wyjątkowego. Tym razem, „Suche strugi” z oferty Wydawnictwo Powergraph prezentują to, co kocham w twórczości Szostaka - obraz Krakowa widziany z różnych perspektyw czasowych i z różnych miejsc w topografii miasta oraz jego okolic.

Miasto u Szostaka nie jest jedynie tłem wydarzeń, ale żywym organizmem, który przechowuje pamięć i kumuluje emocje. Kraków w „Suchych strugach” jest pełen niedopowiedzeń i rodzinnych historii, które nie chcą zostać zapomniane. Autor prowadzi czytelnika przez ulice, mieszkania i wspomnienia z niezwykłą uważnością, tworząc atmosferę melancholii i niepokoju.

Główna bohaterka, Helena, przygląda się ścianom jej częściowo wyburzonego domu i wraca do wspomnień z czasów, kiedy w nim mieszkała. Nazywa siebie Nieistotną, jakby od początku próbowała umniejszyć własne znaczenie. Funkcjonuje przede wszystkim poprzez obserwowanie swojej rodziny i sąsiadów, którym nadaje nowe imiona, tworząc ich własne wersje w swojej wyobraźni. To charakterystyczny zabieg, dzięki któremu Szostak pokazuje, jak bardzo człowiek buduje świat poprzez opowieści i interpretacje. Helena zdaje się istnieć bardziej w historiach innych niż we własnej, a jednocześnie odkrywa, że nie sposób uciec od siebie i rodzinnego dziedzictwa.

„Suche strugi” są także opowieścią o traumach przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Helena nosi w sobie ciężar doświadczeń przodków, emocji i strat. Szczególnie poruszający jest motyw utraty ojca. Rezonuje on w całej powieści i wpływa na sposób, w jaki bohaterka postrzega siebie oraz relacje z innymi ludźmi.

Szostak nie prowadzi narracji w prosty, linearny sposób. Jego proza wymaga skupienia i wejścia w rytm opowieści, ale właśnie dzięki temu potrafi tak mocno angażować emocjonalnie. „Suche strugi” to książka o pamięci, tożsamości i samotności, a jednocześnie mocno zakorzeniona w wyobrażonej przestrzeni Krakowa, który, jak zawsze, zachwyca czytelnika.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Powergraph.

AUTOR:

Wit Szostak

TYTUŁ:

Suche strugi

WYDAWNICTWO:

Powergraph

LICZBA STRON:

336
 



, , , ,