Wycieczka do prosektorium ["Niech żyją zwłoki. Sekretne życie ludzi pracujących ze śmiercią"-Małgorzata Węglarz]

Zapraszam do prosektorium. Przed Wami sekcja zwłok i liczne rozmowy z tymi, którzy każdego dnia oglądają podobne obrazy. Małgorzata Węglarz, autorka książki pt. „Niech żyją zwłoki. Sekretne życie ludzi pracujących ze śmiercią” z oferty Wydawnictwa Pascal już po raz kolejny odsłania przed czytelnikami kulisy codziennego obcowania ze zmarłym. Tym razem jednak zagląda nawet tam, gdzie nie chcielibyśmy się znaleźć.

Słuchamy podcastów true crime, oglądamy seriale kryminalne, ale czy tak naprawdę wiemy, jak wygląda praca techników kryminalistycznych i medyków sądowych? Węglarz nie pozostawia złudzeń. Rzeczywistość jest znacznie mniej efektowna niż telewizyjne produkcje, za to o wiele bardziej wymagająca psychicznie i fizycznie. Zgon to nie tylko zagadka do rozwiązania, ale przede wszystkim codzienna konfrontacja z ludzką tragedią, cierpieniem i niejednoznacznością śmierci.

Ten reportaż to wielowymiarowy obraz ludzi, którzy - choć pracują „po drugiej stronie życia” - pozostają niezwykle uważni na jego wartość. Ich opowieści bywają szokujące, momentami trudne do udźwignięcia, ale jednocześnie przepełnione są specyficznym humorem, który okazuje się niezbędnym mechanizmem obronnym.

Wbrew pozorom nie ma w tej pracy ciągłej sensacji - jest rutyna, procedury i odpowiedzialność. Jest też zmęczenie i próba zachowania równowagi między pracą a życiem prywatnym. Węglarz pokazuje, że za każdym ciałem stoi czyjaś historia, a za każdym specjalistą człowiek, który musi nauczyć się funkcjonować w cieniu śmierci.

„Niech żyją zwłoki” to z pewnością lektura nie dla każdego. Rekomendowałabym ją osobom o mocniejszych nerwach, ale też tym, którzy chcą zajrzeć głębiej - poza nagłówki i fabularne schematy. To opowieść o pracy, która dla większości z Nas pozostaje niewidzialna, a jednocześnie absolutnie niezbędna. Tak jak śmierć jest nieodłączną częścią życia.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Pascal.

AUTORKA:

Małgorzata Węglarz

TYTUŁ:

Niech żyją zwłoki. Sekretne życie ludzi pracujących ze śmiercią

WYDAWNICTWO:

Pascal

LICZBA STRON:

288

 

Małgorzata Węglarz, Niech żyją zwłoki. Sekretne życie ludzi pracujących ze śmiercią, Reportaż, śmierć, Wydawnictwo Pascal, zwłoki

CZYTAJ DALEJ

Rena - przeciwieństwo Witolda ["Starsza siostra. Biografia Ireny Gombrowicz"-Aleksandra Gąsowska]

Religijna, pełna powagi, niezwykle skupiona na społecznych potrzebach kobiet, a przy tym nieco zapomniana przez historię - starsza siostra Witolda Gombrowicza powraca na kartach książki Aleksandry Gąsowskiej pt. „Starsza siostra. Biografia Ireny Gombrowicz” z oferty Wydawnictwa Znak.

Ta narracja, zbudowana na bazie rozmaitych świadectw epoki, w której przyszło żyć Renie (bo tak nazywali ją bliscy) Gombrowicz, a także na publikowanych w prasie dowodach jej talentu publicystycznego i literackiego, pozwala odtworzyć niezwykłą sylwetkę kobiety, która całe swoje życie poświęciła służbie - Bogu, innym kobietom i potrzebującym. Autorka z dużą wrażliwością i dbałością o szczegół rekonstruuje codzienność swojej bohaterki, nie pomijając przy tym kontekstu społecznego i kulturowego, który w znacznym stopniu ukształtował jej postawę.

Ofiarny wizerunek Ireny, oddanej bez reszty sprawie, którą uważała za słuszną, wyraźnie kontrastuje z życiorysem jej młodszego brata - mistrza groteski i ironii. Ten kontrast nie jest jednak przedstawiony w sposób sensacyjny czy uproszczony. Wręcz przeciwnie, Gąsowska zdaje się unikać łatwych ocen, pozostawiając czytelnikowi przestrzeń do własnych refleksji. Pokazuje, jak różne drogi życiowe mogą wyrastać z tych samych korzeni, jak odmiennie można rozumieć obowiązek, wolność czy sens życia.

Niezwykle ciekawa, choć jedynie zasygnalizowana w kilku miejscach, jest relacja bratersko-siostrzana. Oparta na szacunku, wzajemnej trosce i nieustającym wsparciu - nawet jeśli realizowanym na odległość i w odmiennych światach wartości. To jeden z tych wątków, który aż prosi się o pogłębienie, ponieważ kryje w sobie ogromny potencjał interpretacyjny i emocjonalny.

Nie znajdziemy tu zbędnej egzaltacji ani taniego patosu - zamiast tego dostajemy opowieść spokojną, przemyślaną i pełną szacunku. To biografia, która nie tylko przywraca pamięć o zapomnianej postaci, lecz także skłania do refleksji nad rolą kobiet w historii oraz nad tym, jak łatwo ich dokonania mogą zostać zepchnięte na margines.

Z pełnym przekonaniem, polecam!

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak.

AUTORKA:

Aleksandra Gąsowska

TYTUŁ:

Starsza siostra. Biografia Ireny Gombrowicz

WYDAWNICTWO:

Znak

LICZBA STRON:

364 

Aleksandra Gąsowska, Biografia, Irena Gombrowicz, Starsza siostra. Biografia Ireny Gombrowicz, Witold Gombrowicz, Wydawnictwo Znak

CZYTAJ DALEJ

Chodzące nieszczęście ["Bubka"-Julia M. Maj]

Brzydka, mało zdolna, z przykurczoną rączką - Bubka to chodzące nieszczęście. Niechciana, niekochana, niedoceniana. Taką bohaterkę, którą nikt by się nie zainteresował, gdyby nie ta książka, wykreowała Julia M. Maj w powieści pt. „Bubka”, z oferty Wydawnictwa Relacja.

Ów odważny krok autorki się opłacił, bo od losów Bubki oderwać się nie można. Tyle nieszczęścia i zaledwie jedna młoda dziewczyna, sprzedawczyni kurczaków z rożna w niewielkiej budce przy jeziorze. To ona mierzy się ze stratą bliskich, po której próbuje posklejać swoje życie z kawałków nie jednej, ale różnych układanek.

I choć brzmi to jak zapowiedź historii ciężkiej, przytłaczającej i bez cienia nadziei, „Bubka” zaskakuje czymś zupełnie innym. Ta opowieść cicho i konsekwentnie prowadzi czytelnika przez codzienność dziewczyny, dla której każdy dzień jest małą walką. O godność, o zauważenie, o choćby odrobinę ciepła.

Bubka nie jest bohaterką „do lubienia”. Bywa irytująca, momentami trudna w odbiorze. Ale właśnie to sprawia, że wydaje się prawdziwa. Nie ma w niej sztuczności ani literackiego wygładzenia. Jest za to surowość, która boli, ale jednocześnie przyciąga.

Autorka świetnie radzi sobie z budowaniem atmosfery. Małe - dosłownie i w przenośni - miasteczko, jezioro, budka z kurczakami – tworzą tło, które z jednej strony jest zwyczajne, a z drugiej staje się niemal klaustrofobiczne. To przestrzeń, z której trudno uciec, tak samo jak trudno Bubce uciec od samej siebie. Jest jeszcze wąż Borys 🐍, który co prawda nie ucieka, ale zostaje porwany, a przy tym mówi o sobie do czytelnika - i to rzeczy ważne!

„Bubka” to książka o samotności wśród ludzi, ale też o cichym pragnieniu bycia dostrzeżonym. O tym, że nawet najbardziej „niewidzialni” mają w sobie barwne (w tym przypadku różowe) historie warte opowiedzenia. A czasem wystarczy odrobina uwagi, by czyjeś życie potoczyło się inaczej.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Relacja.

AUTORKA:

Julia M. Maj

TYTUŁ:

Bubka

WYDAWNICTWO:

Relacja

LICZBA STRON:

256

 

Bubka, Julia M. Maj, proza, Wydawnictwo Relacja

CZYTAJ DALEJ

Wielkie zmiany i mała Maja ["Maja i czas motyli"- Radek Rak]

Rozstanie rodziców to dla dziecka zawsze ogromne przeżycie. A jeśli dodamy do tego opiekę naprzemienną i „Dom pod Dębami”, do którego wraz z tatą wprowadza się nieco zagubiona w całej sytuacji 11-latka, otrzymamy poruszający punkt wyjścia do niezwykle wartościowej opowieści dla młodych (i nieco starszych) czytelników. To właśnie od takiej sceny zaczyna się książka pt. „Maja i czas motyli” autorstwa Radka Raka, z oferty Wydawnictwa Powergraph.

Historia Mai jest subtelna, a jednocześnie niezwykle aktualna. Autor z dużą wrażliwością pokazuje emocje dziecka, które musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości: między dwoma domami, dwoma światami, ze szkolnymi problemami i wciąż jeszcze nie do końca poukładanymi uczuciami. Jej zagubienie, niepewność i próby zrozumienia sytuacji brzmią autentycznie dla każdego, kto choć raz doświadczył dotkliwej dla niego życiowej zmiany.

To jednak nie tylko opowieść o rozstaniu dwojga ludzi i jego konsekwencjach. W książce pojawia się wiele ciekawostek natury biologicznej, które nie dominują nad fabułą, ale pięknie ją uzupełniają. Ta pasja Naszej bohaterki odżywa na nowo właśnie wtedy, gdy spędza coraz więcej czasu na łonie natury. Ze szczególnym zaangażowaniem pielęgnuje ona motyle, które stają się symbolem przemiany, dojrzewania i akceptacji tego, co trudne. Dzięki nim historia nabiera lekkości i metaforycznego wymiaru, który pozwala młodemu czytelnikowi spojrzeć na własne emocje z innej perspektywy.

Nie sposób nie wspomnieć także o warstwie wizualnej. Ilustracje wykonane przez Aleksandrę Krzanowską doskonale współgrają z tekstem, budując atmosferę spokoju i delikatności. Tekst i obraz razem tworzą spójną, piękną całość, która zachęca do zatrzymania się na chwilę i uważnej lektury.

„Maja i czas motyli” to książka, która zostaje z czytelnikiem na dłużej. Mądra, empatyczna i potrzebna, szczególnie dziś, gdy tak wiele dzieci mierzy się z podobnymi doświadczeniami. To lektura, która nie tylko opowiada historię pewnej dziewczynki, ale też pozwala czytelnikom ją na swój sposób przeżyć i zrozumieć.

Gorąco polecam!

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Powergraph.

AUTOR:

Radek Rak

TYTUŁ:

Maja i czas motyli

WYDAWNICTWO:

Powergraph

LICZBA STRON:

272

 

dla dzieci, książki dla dzieci, Maja i czas motyli, Radek Rak, Wydawnictwo Powergraph

CZYTAJ DALEJ

Węgierski więzień Auschwitz ["Byłem ofiarą doktora Mengele. W medycznym piekle Auschwitz"- Tomasz Plaskota]

Profesor László Kiss był węgierskim chemikiem, specjalizującym się w elektrochemii i wieloletnim wykładowcą na Uniwersytecie w Budapeszcie. Mało kto z jego otoczenia wiedział jednak, że w czasach II wojny światowej ów ceniony przez środowisko naukowe badacz był ofiarą Holocaustu i doświadczył medycznych eksperymentów na bliźniętach zlecanych przez Josefa Mengele. Naukowiec ten opowiedział o swojej przeszłości w wywiadzie udzielonym Tomaszowi Plaskocie i tak powstała książka pt. „Byłem ofiarą doktora Mengele. W medycznym piekle Auschwitz” z oferty Wydawnictwa Replika.

Nim dowiemy się, co przeżył profesor Kiss w obozowym piekle, Plaskota poprowadzi Nas przez historyczne ścieżki niemieckiej okupacji w Europie, opowie o funkcjonowaniu machiny wojennej i przedstawi życie codzienne więźniów KL Auschwitz. Przytoczy również epizody z historii Węgier, zwłaszcza te dotyczące lokalnej społeczności żydowskiej i pokaże, w jaki sposób węgierscy Żydzi stali się ofiarami Holocaustu.

Wspomnienia Kissa nie tylko dokumentują okrucieństwo obozowego życia, lecz także ukazują, jak cienka granica dzieli naukę od jej wypaczenia w służbie ideologii. To relacja niezwykle osobista: pełna bólu i poczucia utraty, ale jednocześnie naznaczona niezwykłą siłą przetrwania.

Narracja nie jest przesadnie literacka ani upiększona, co tylko wzmacnia jej wiarygodność. Czytelnik obcuje z żywym świadkiem historii, który, mimo upływu lat, wciąż odczuwał skutki traumatycznych doświadczeń. Szczególnie poruszające są fragmenty opisujące eksperymenty medyczne - przedstawione w sposób rzeczowy, a przez to jeszcze bardziej przerażający.

Forma wywiadu-rzeki pozwala na stopniowe odkrywanie przeszłości bohatera. Pytania są wyważone i nienachalne, co daje przestrzeń do refleksji i pozwala czytelnikowi samodzielnie przetwarzać przekazywane treści, choć ich tematyka jest niezwykle ciężka.

„Byłem ofiarą doktora Mengele. W medycznym piekle Auschwitz” to nie tylko świadectwo jednostki, lecz także przestroga dla przyszłych pokoleń. Warto po nią sięgnąć, by docenić wartość człowieczeństwa w obliczu niewyobrażalnego cierpienia.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Replika.

AUTOR:

Tomasz Plaskota

TYTUŁ:

Byłem ofiarą doktora Mengele. W medycznym piekle Auschwitz

WYDAWNICTWO:

Replika

LICZBA STRON:

368 

Auschwitz-Birkenau, Byłem ofiarą doktora Mengele. W medycznym piekle Auschwitz, historia, II wojna światowa, medycyna, Tomasz Plaskota, Wydawnictwo Replika

CZYTAJ DALEJ

Ojciec synowi ["Dlaczego Ci to zrobiłem?"- Łukasz Stanek]

Takiej prozy jeszcze nie czytałam!

Narrator - mężczyzna, działacz klimatyczny, a przede wszystkim ojciec kieruje swoją opowieść do syna, który kiedyś będzie dorosły oraz do wszystkich dorosłych, którzy są rodzicami i tych, którzy z różnych powodów nimi nie będą. Książka Łukasza Stanka pt. „Dlaczego Ci to zrobiłem?” z oferty Wydawnictwa NEWHOMERS to ważny głos w dyskusji o świecie, w którym my byliśmy dziećmi i o tym, w którym przyszło żyć Naszemu potomstwu.

To opowieść, której nie sposób czytać gdzieś „obok siebie”, bez emocji, bez zadawania pytań. Autor bardzo świadomie prowadzi narrację w formie intymnego wyznania: chwilami przypominającego list, chwilami spowiedź, a momentami niemal akt oskarżenia. I choć adresatem jest syn, szybko staje się jasne, że słowa te są skierowane do Nas wszystkich.

Najbardziej uderzyła mnie szczerość tej historii. Bez upiększeń, bez prób wybielania własnych decyzji. Narrator, syn bytomskiej ziemi, przedstawia siebie jako człowieka uwikłanego w system, który jednocześnie próbował zmieniać i współtworzył. Ta dwoistość jest niezwykle ludzka i przez to tak bolesna. Czy można być jednocześnie świadomym i bezsilnym? Czy można wiedzieć i mimo to nie zrobić wystarczająco dużo?

To także książka o odpowiedzialności zarówno tej indywidualnej, jak zbiorowej. O tym, jak łatwo rozmywa się ona w codzienności, w wygodzie, w przekonaniu, że „ktoś inny zrobi więcej”. Autor zmusza do zatrzymania się i spojrzenia na własne wybory z wyjątkowo niewygodnej perspektywy.

Po lekturze długo nie mogłam powstrzymać natłoku myśli. To nie jest książka, którą się odkłada i zapomina. Ona zostaje gdzieś głęboko, w pytaniach, w lekkim dyskomforcie, który jednak wydaje się niezmiernie potrzebny.

„Dlaczego Ci to zrobiłem?” to poruszająca i bardzo aktualna opowieść. Nie tylko o klimacie, ale przede wszystkim o relacjach, odpowiedzialności i trudnej miłości do przyszłych pokoleń. Warto ją przeczytać, nawet jeśli chwilami nie będzie to łatwe doświadczenie.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Newhomers.

AUTOR:

Łukasz Stanek

TYTUŁ:

Dlaczego Ci to zrobiłem?

WYDAWNICTWO:

NEWHOMERS

LICZBA STRON:

272

 

Dlaczego Ci to zrobiłem?, kryzys klimatyczny, Łukasz Stanek, ojciec, proza, syn, Wydawnictwo Newhomers

CZYTAJ DALEJ

Bożydar Niebożę ["Małe Licho i tajemnica Niebożątka"-Marta Kisiel]

Książki dla dzieci nie muszą być nudne. Ba, niektóre są tak świetne, że pochłaniają bez reszty nawet dorosłych. Takie narracje tworzy Marta Kisiel, autorka książki pt. „Małe Licho i tajemnica Niebożątka” z oferty Wydawnictwa Mięta, czyli pierwszej z serii przygód Małego Licha, które de facto jest aniołem stróżem równie małego Bożydara Antoniego Jekiełłka.

Już od pierwszych stron czytelnik trafia rzadko uczęszczaną ścieżką do domu Bożka, a więc do świata pełnego ciepła, humoru i lekkiej nuty absurdu, który jest znakiem rozpoznawczym autorki. Historia skupia się na relacji między Bożydarem a mieszkańcami tego osobliwego pensjonatu z tytułowym Małym Lichem na czele. Choć z pozoru to zwyczajna opowieść o chłopcu i jego codzienności, szybko okazuje się, że rzeczywistość skrywa znacznie więcej tajemnic. Tytułowe Niebożątko, dziecko człowieka i widma to wyjątkowy uczeń w szkole i niezwykły przypadek w literaturze, a ponadto ciekawy przykład na to, że takie połączenia są możliwe. I nic nie szkodzi, że tylko w bajkach.

Małe Licho to postać absolutnie urocza - nieco nieporadne, przestraszone, a jednocześnie pełne oddania i troski. Jego relacja z Bożydarem jest szczera i autentyczna, co sprawia, że czytelnik szybko się z nimi zżywa. A w tym osobliwym domu znajdziemy więcej takich gagatków.

Choć mamy tu historię skierowaną do dzieci, nie brakuje w niej momentów nieco mroczniejszych, które dodają całości charakteru i sprawiają, że fabuła staje się bardziej angażująca. Wszystko jednak pozostaje w bezpiecznych granicach, bez obaw o strach i przerażenie u Naszych małych czytelników.

„Małe Licho i tajemnica Niebożątka” to książka, która udowadnia, że literatura dziecięca może być inteligentna, zabawna i poruszająca jednocześnie. Wznowienie tego cyklu w nowej oprawie graficznej to bardzo dobra decyzja. Książka nie tylko cieszy oko, ale sprawdzi się też jako propozycja zarówno do samodzielnej lektury, jak i do wspólnego czytania z dzieckiem.

Marta Kisiel stworzyła historię, do której chce się wracać i to niezależnie od wieku.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Mięta.

AUTORKA:

Marta Kisiel

TYTUŁ:

Małe Licho i tajemnica Niebożątka

CYKL:

Małe Licho

TOM:

1

WYDAWNICTWO:

Mięta

LICZBA STRON:

208 

książki dla dzieci, Małe Licho, Małe Licho i tajemnica Niebożątka, Marta Kisiel, Wydawnictwo Mięta

CZYTAJ DALEJ

Nieznane losy Polaków na Syberii ["Syberia po polsku. Odkrywcy, biznesmeni, ludzie sukcesu"-Sławomir Koper]

Kraina skuta lodem. Miejsce zsyłek i kaźni Polaków w czasach carskich i sowieckich. Taki negatywny obraz Syberii wykreowany został przez historię i tych, którzy ją tworzyli. Sławomir Koper zmierzył się z tym stereotypowym ujęciem syberyjskich krajobrazów i stworzył książkę o Polakach, którzy złotymi zgłoskami zapisali się w dziejach tej krainy. Z tego poszukiwania śladów polskości na Syberii powstała książka pt. „Syberia po polsku. Odkrywcy, biznesmeni, ludzie sukcesu” z oferty Wydawnictwa Fronda.

Narracja ta prezentuje mało znane, często zaskakujące historie ludzi, którzy mimo trudnych warunków potrafili nie tylko przetrwać na Syberii, ale również odcisnąć swoje piętno na tej surowej ziemi. Koper, odchodząc od martyrologicznej wizji, pokazuje Syberię jako przestrzeń działania, odwagi i przedsiębiorczości Polaków. To właśnie ten kontrast między powszechnym wyobrażeniem a często nieznaną rzeczywistością stanowi największą siłę tej książki.

Mimo że „Syberia po polsku” porusza tematy historyczne, książkę czyta się niemal jak zbiór reportaży czy opowieści przygodowych. Każdy rozdział odsłania inny fragment tej „polskiej Syberii”: od odkrywców takich jak Mikołaj Przewalski, przez zesłańców, jak wielki podróżnik Jan Prosper Witkiewicz czy wybitny naukowiec Benedykt Dybowski, po ludzi sukcesu pokroju Władysława Kowalskiego, którzy odnaleźli się w zupełnie nowym świecie. Jedni z nich tworzyli nowe osady, jak Nicefor Czernichowski, inni - jak Ferdynand Antoni Ossendowski - utrwalali syberyjskie ziemie na kartach swojej twórczości. Bywali i tacy, którzy sprawiali, że przez jakiś czas w niektórych rejonach szeroko pojętej Syberii mówiło się po polsku.

„Syberia po polsku” to pozycja, która nie tylko poszerza wiedzę historyczną o nieznane lub niesłusznie marginalizowane epizody z Naszej przeszłości, ale też zmusza do refleksji nad tym, jak bardzo jednostkowe losy potrafią zmieniać utarte narracje. To książka dla tych, którzy chcą spojrzeć na Syberię z innej perspektywy, tej mniej oczywistej, a zdecydowanie bardziej inspirującej. 🔥🔥

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Fronda.

AUTOR:

Sławomir Koper

TYTUŁ:

Syberia po polsku. Odkrywcy, biznesmeni, ludzie sukcesu

WYDAWNICTWO:

Fronda

LICZBA STRON:

360

 

historia, Sławomir Koper, Syberia, Syberia po polsku, Wydawnictwo Fronda

CZYTAJ DALEJ

Maryja - w życiu i na obrazie ["Maryja. Ilustrowana biografia Najświętszej Maryi Panny"- ks. Andrzej Zwoliński]

Biografia biografii nierówna. Bywają takie, oparte na źródłach historycznych, takie czerpiące z relacji osób bliskich portretowanej i takie, które bazując na niewielkiej puli dostępnych informacji tworzą opowieść niejako „ex silentio”. Do tego trzeciego typu opowieści biograficznych należy książka ks. prof. Andrzeja Zwolińskiego pt. „Maryja. ilustrowana biografia Najświętszej Maryi Panny” z oferty Wydawnictwa Fronda.

Autor próbuje opowiedzieć Nam historię życia Matki Bożej, postaci głęboko zakorzenionej w misterium wiary. Ewangelie pozostawiają czytelnika zaledwie z kilkoma scenami z jej udziałem - zwiastowaniem, nawiedzeniem, narodzeniem Chrystusa, weselem w Kanie czy obecnością pod krzyżem. Reszta należy do przestrzeni teologicznej refleksji, tradycji Kościoła (w tym apokryfów) oraz objawień i pobożności wiernych. Zwoliński porusza się właśnie na styku tych trzech światów: historii, duchowości i religijnej wyobraźni.

Książka momentami przypomina raczej medytację niż klasyczną biografię. Autor prowadzi czytelnika przez kolejne etapy życia Maryi, zatrzymując się przy ważnych scenach, dopowiadając kontekst kulturowy, a także przywołując liczne tradycje i legendy. Ten styl narracji może budzić skojarzenia z kazaniem, co dla części odbiorców będzie atutem, dla innych jednak może okazać się pewnym ograniczeniem.

Niekwestionowaną zaletą są natomiast ilustracje oparte na obrazach ukazujących sceny religijne z udziałem Maryi, które nadają książce charakter niemal albumowy. Wprowadzają one atmosferę kontemplacji i przypominają, że postać ta przez wieki inspirowała artystów, teologów i zwykłych wiernych.

„Maryja. Ilustrowana biografia Najświętszej Maryi Panny” prowadzi raczej ku duchowej refleksji niż ku historycznej pewności. Dla czytelnika wierzącego może być to lektura budująca i inspirująca; dla bardziej krytycznego odbiorcy pozostanie interesującym, choć momentami stricte kaznodziejskim spojrzeniem na jedną z najważniejszych postaci chrześcijaństwa.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Fronda.

AUTOR:

ks. prof. Andrzej Zwoliński

TYTUŁ:

Maryja. Ilustrowana biografia Najświętszej Maryi Panny

WYDAWNICTWO:

Fronda

LICZBA STRON:

384

 

Biografia, ks. prof. Andrzej Zwoliński, Maryja, Maryja. Ilustrowana biografia Najświętszej Maryi Panny, religia, sztuka, wiara, Wydawnictwo Fronda

CZYTAJ DALEJ

Japonia oczami wędrowca ["Gdzie rosną cedry. Zapiski z wędrówki przez Japonię"- Craig Mod]

Co i rusz odkrywam za sprawą literatury cienie i blaski Japonii, ale w takiej pieszej podróży po półwyspie Kii jeszcze nie byłam. Na szczęście Craig Mod, autor książki pt. „Gdzie rosną cedry. Zapiski z wędrówki przez Japonię” z oferty Wydawnictwa Znak Literanova zechciał podzielić się z czytelnikami swoimi wrażeniami z niezwykłej wyprawy po kraju, który od ponad dwudziestu lat niezmiennie zdumiewa i zachwyca jej autora.

Mod - Amerykanin na emigracji, wyrusza w drogę, która jest czymś więcej niż tylko turystyczną przygodą. Jego wędrówka przez półwysep Kii to spotkanie z Japonią mniej znaną: cichą, spokojną, mniej zasobną, głęboko zakorzenioną w tradycji. Autor przemierza szlaki prowadzące przez górskie ścieżki, niewielkie miejscowości, kissy i świątynne kompleksy, dzięki czemu czytelnik może niemal poczuć zapach tytułowych cedrowych lasów i wilgotnego powietrza po deszczu.

Nasz piechur przygląda się Japonii z wielką uwagą. W jego zapiskach nie ma pośpiechu. Zamiast tego jest miejsce na wyznania skierowane do Bryana (przyjaciela z dzieciństwa),na rozmowy z mieszkańcami, obserwowanie codzienności, subtelne fotografie i refleksję nad tym, jak współczesność przenika się w Japonii z wielowiekową tradycją. Człowiek potrafi tu dostrzec niezwykłość w drobnych gestach, prostych potrawach czy chwilach ciszy spędzonych w przydrożnej gospodzie.

„Gdzie rosną cedry” to także książka o samotności w drodze: tej dobrej, która pomaga usłyszeć własne myśli. Mod opisuje trud wędrówki, zmęczenie, a czasem zwątpienie, ale jednocześnie pokazuje, jak rytm marszu porządkuje myśli i pozwala spojrzeć na świat z innej perspektywy. Jego refleksje są osobiste, często retrospektywne, ale nigdy nachalne. Przeważa w nich doświadczenie wędrówki i poszukiwania spokoju.

To lektura powolna, kontemplacyjna, idealna dla tych, którzy w literaturze podróżniczej szukają czegoś więcej niż tylko opisów miejsc. Craig Mod zaprasza czytelników do wspólnej wędrówki: takiej, która pozwala odkryć to, co w Japonii najpiękniejsze - naturalną prostotę. 🌿📚

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak Literanova.

AUTOR:

Craig Mod

TYTUŁ:

Gdzie rosną cedry. Zapiski z wędrówki przez Japonię

WYDAWNICTWO:

Znak Literanova

LICZBA STRON:

368 

Craig Mod, Gdzie rosną cedry. Zapiski z wędrówki przez Japonię, Japonia, podróż, Wydawnictwo Znak Literanova, zapiski

CZYTAJ DALEJ

Symbioza słowa i obrazu ["Nie mówi się takich rzeczy"-Hanna Krall, Zbigniew Libera]

Ten duet uzupełnia się doskonale. Tu reportersko-literacki duch spotyka artystę, fotografika i performera w jednym. Wytworem tej owocnej współpracy Hanny Krall i Zbigniewa Libery jest wyjątkowa książka pt. „Nie mówi się takich rzeczy” z oferty Wydawnictwa Znak Literanova.

Autorzy kreują świat opowieści w oszczędnej, lecz niezwykle gęstej znaczeniowo formie. Krall, wierna swojemu stylowi, operuje skrótem, niedopowiedzeniem i ciszą między słowami. Libera natomiast dopełnia tę narrację swoim wizualnym komentarzem, który nie tyle ilustruje tekst, co wchodzi z nim w dialog. To spotkanie dwóch wrażliwości daje efekt nieoczywisty i poruszający.

Książka dotyka tematów trudnych: pamięci, traumy, śmierci, przemilczeń oraz granic tego, co można, a czego „nie mówi się” w przestrzeni publicznej i prywatnej. Krall po raz kolejny opowiada o sprawach najcięższych z niezwykłą delikatnością, unikając patosu i zbędnej dosłowności. Jej bohaterowie często mówią półsłówkami, a jednak ich historie wybrzmiewają z ogromną siłą.

Warstwa wizualna Libery wprowadza element refleksji. Jego prace nie są łatwe w odbiorze. Wymagają od czytelnika zatrzymania się i interpretacji. Czasem kontrastują z tekstem, innym razem go pogłębiają, ale nigdy nie pozostają obojętne. Dzięki temu książka staje się doświadczeniem wielowymiarowym, angażującym nie tylko intelekt, ale i wyobraźnię oraz emocje odbiorcy.

Ciekawa w tej publikacji jest również jej struktura: fragmentaryczna, rwana, co paradoksalnie wzmacnia jej autentyczność. Czytelnik ma wrażenie obcowania z czymś intymnym, jakby zaglądał w przestrzeń, do której zwykle nie ma dostępu. Przestrzeń, która choć traktuje o wydarzeniach minionych, sprzed kilku, kilkunastu, kilkudziesięciu i kilkuset lat ożywa na nowo pod piórem Hanny Krall.

„Nie mówi się takich rzeczy” to książka, która w czasach nadmiaru słów i uproszczeń przypomina o sile milczenia, niedopowiedzenia i uważnego słuchania. To również dowód na to, że współpraca reprezentantów różnych dziedzin sztuki może przynieść efekt wykraczający poza ich sumę.

Polecam!

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak Literanova.

AUTORZY:

Hanna Krall, Zbigniew Libera

TYTUŁ:

Nie mówi się takich rzeczy

WYDAWNICTWO:

Znak Literanova

LICZBA STRON:

124

 

eseje, Hanna Krall, Nie mówi się takich rzeczy, proza polska, Wydawnictwo Znak Literanova, Zbigniew Libera

CZYTAJ DALEJ

Japoński kalendarz a wewnętrzna równowaga ["72 pory roku. Kalendarz japoński drogą do odporności psychicznej i siły"- Antonio Antefermo]

Czy dostrzegacie subtelne przeobrażenia natury w trakcie zmian pór roku? Jeśli tak, to macie w sobie uważność i wrażliwość tak cenione w kulturach Wschodu. O japońskiej uważności świadczy sposób pojmowania roku jako struktury 72 mikrosezonów, z których każdy wnosi do świata przyrody coś wyjątkowego. Antonio Antefermo połączył ów cykl kalendarzowy z psychologią i sztuką medytacji, i tak powstała niezwykła książka pt. „72 pory roku. Kalendarz japoński drogą do odporności psychicznej i siły” z oferty Wydawnictwa Otwartego, w przekładzie Tomasza Kwietnia.

Ta narracja wnosi do Naszego życia dużo spokoju. Każdy z mikrosezonów staje się pretekstem do zatrzymania się na chwilę i przyjrzenia się nie tylko kwitnieniu drzewa wiśni, kiełkowaniu bambusa czy odlotom dzikich gęsi na północ, ale również własnym emocjom i codziennym nawykom. To rodzaj prozy, która się nie narzuca, a raczej zaprasza do dialogu z samym sobą.

Krótkie rozdziały, inspirowane zmieniającą się przyrodą, można czytać powoli, refleksyjnie. Antefermo „wyposaża” je w autorskie haiku oraz ćwiczenia kontemplacyjne i zachęca, by dawkować te treści zgodnie z własnym tempem. Dzięki temu lektura staje się niezapomnianym doświadczeniem, a nie tylko intelektualnym przyswajaniem wiedzy.

Warto zwrócić uwagę na połączenie filozofii Wschodu z elementami psychologii. Antefermo pokazuje, jak uważność, akceptacja i życie w zgodzie z naturalnym rytmem mogą wpływać na Naszą odporność psychiczną. Daje czytelnikom inspiracje do małych zmian, które z czasem mogą przynieść realne efekty.

Zarówno język, jak i forma książki sprzyjają wyciszeniu. To idealna propozycja dla osób zmęczonych nadmiarem bodźców i poszukujących chwili oddechu. Jednocześnie nie jest to lektura banalna, skłania do rozważań i zadawania sobie ważnych pytań.

„72 pory roku” to książka, do której warto wracać w różnych momentach życia. Jej uniwersalność sprawia, że za każdym razem można odkryć w niej coś nowego. To spokojna, mądra i pięknie napisana opowieść o tym, jak żyć bardziej świadomie: w harmonii ze światem i samym sobą.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Otwartemu.

AUTOR:

Antonio Antefermo

TYTUŁ:

72 pory roku. Kalendarz japoński drogą do odporności psychicznej i siły

WYDAWNICTWO:

Otwarte

LICZBA STRON:

352 

72 pory roku. Kalendarz japoński drogą do odporności psychicznej i siły, Antonio Antefermo, Japonia, kalendarz japoński, medytacja, psychologia, Wydawnictwo Otwarte

CZYTAJ DALEJ

Znikające kobiety ["Nie ma mnie"-Małgorzata Sobieszczańska]

W jednym z warszawskich parków znaleziono zwłoki dziewczyny. Ich identyfikację utrudnia brak… głowy. Do tego w różnych częściach Polski odnotowano zaginięcia młodych kobiet. Czy śledczy powiążą te sprawy i trafnie wytypują zarówno ofiarę, jak i jej zabójcę? Tego dowiecie się z powieści autorstwa Małgorzaty Sobieszczańskiej pt. „Nie ma mnie” z oferty Wydawnictwa Lira.

Narracja przypomina układankę, której elementy, początkowo pojawiające się dosyć chaotycznie, stopniowo układają się w całość, pozostawiając jednocześnie wiele pytań bez odpowiedzi aż do samego finału. Każdy kolejny podjęty przez czytelnika trop okazuje się chybiony, a krąg podejrzanych stale się zacieśnia i to właśnie robi największe wrażenie na odbiorcy.

Nasi śledczy, czyli Magda, Aneta i January zmagają się nie tylko ze sprawami kryminalnymi, ale również z własnymi problemami i nieciekawą przeszłością. Równie interesujące są tu ofiary - ich historie, choć fragmentaryczne, wywołują emocje i skłaniają do refleksji nad powodami, dla których człowiek momentami chciałby zniknąć.

Dużym atutem powieści jest również tempo akcji. Nie ma tu zbędnych dłużyzn, jest za to dużo napięcia. Każdy rozdział wnosi coś nowego, a cała struktura nabiera sensu dopiero wtedy, kiedy spojrzymy na nią jak na sieć relacji - tych wartościowych i takich, których nie chcielibyśmy utrzymywać.

Również zakończenie tej historii jest satysfakcjonujące i dobrze przemyślane. Autorka unika banalnych rozwiązań i chwała jej za to! Serwuje Nam finał, który z jednej strony zamyka główną intrygę, a z drugiej pozostawia w Nas pewien niepokój.

„Nie ma mnie” to propozycja dla miłośników thrillerów, którzy cenią sobie nie tylko dynamiczną akcję, ale także (a może przede wszystkim) psychologiczną głębię i dobrze skonstruowaną fabułę. To książka, która wciąga, intryguje, uczy poszukiwania tropów i nie pozwala czytelnikom wybierać dróg „na skróty”.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Lira.

AUTORKA:

Małgorzata Sobieszczańska

TYTUŁ:

Nie ma mnie

WYDAWNICTWO:

Lira

LICZBA STRON:

400

 

Kryminał, Małgorzata Sobieszczańska, Nie ma mnie, proza, Thriller, Wydawnictwo Lira

CZYTAJ DALEJ

Czy znasz swojego męża? ["W obronie męża"- Marcel Moss]

Już po raz 36. @marcelmoss.autor zaprasza Nas do świata pełnego intryg, mrocznych faktów i sekretów skrzętnie skrywanych przez bohaterów. Tym razem jednak chodzi o adoptowane dziecko, a właściwie o przybranego ojca dziewczynki, który niemal w mgnieniu oka z troskliwego rodzica staje się podejrzanym o molestowanie dorosłym. Jeśli jesteście ciekawi, jak rozwinie się ten trudny, choć emocjonujący wątek, sięgnijcie koniecznie po najnowszą powieść Marcela Mossa pt. „W obronie męża” z oferty Wydawnictwa Filia.

Autor potrafi grać na emocjach czytelnika jak mało kto. Już od pierwszych stron czujemy narastające napięcie, które nie opuszcza nas aż do samego finału. Historia została skonstruowana w taki sposób, byśmy nieustannie zadawali sobie pytanie: po której stronie leży prawda? Moss umiejętnie podsuwa tropy, by za chwilę je podważyć, wprowadzając chaos i niepewność, które doskonale oddają wewnętrzny stan bohaterów.

Postacie są tu niejednoznaczne, pełne sprzeczności i bardzo ludzkie. Przybrany ojciec - Szymon, który z dnia na dzień traci wszystko, budzi zarówno współczucie, jak i podejrzliwość. Z kolei jego żona - Laura staje przed dramatycznym wyborem: zaufać mężowi czy uwierzyć dowodom, które zdają się go pogrążać. Relacje między bohaterami są napięte, momentami wręcz duszne, co tylko potęguje atmosferę niepokoju.

Motyw oskarżenia o tak poważne przestępstwo jak molestowanie seksualne został przedstawiony w sposób wyważony, ale jednocześnie bardzo poruszający. Zmusza czytelnika do refleksji nad tym, jak łatwo można kogoś osądzić i jak cienka bywa granica między prawdą a manipulacją.

„W obronie męża” to thriller, który dostarcza rozrywki, ale jednocześnie zostawia czytelnika z szeregiem pytań i wątpliwości. To historia o zaufaniu, strachu i konsekwencjach pochopnych osądów. Jeśli lubicie książki, które trzymają w napięciu a do tego angażują emocjonalnie, najnowsza powieść Mossa zdecydowanie powinna znaleźć się na Waszej liście.

Będę nieobiektywna, bo przepadam za powieściami tego autora, ale ta jest prawdziwą „wisienką na torcie” zwanym jego twórczością. 🍒🎂

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia.

AUTOR:

Marcel Moss

TYTUŁ:

W obronie męża

WYDAWNICTWO:

Filia

LICZBA STRON:

336

 

Kryminał, Marcel Moss, proza, Thriller, W obronie męża, Wydawnictwo Filia

CZYTAJ DALEJ

Spotkania z filozofią ["Alicja w Krainie Idei"- Roger Pol Droit]

Wkrocz do świata filozofów i stań oko w oko z tymi, którzy od wieków poszukiwali odpowiedzi na fundamentalne pytania. Wystarczy tylko usiąść wygodnie i podążać śladem bohaterki książki Rogera-Pola Droita pt. „Alicja w Krainie Idei” z oferty Wydawnictwa Znak Koncept, w przekładzie Beaty Geppert.

Podróż Alicji - niespokojnej duszy i nieco zagubionej w świecie nastolatki - nie jest zwykłą wędrówką przez stulecia. To intelektualna przygoda, w której każdy krok prowadzi ku kolejnym pytaniom, często bardziej intrygującym niż odpowiedzi.

Autentycznie zachwyca sposób, w jaki autor splata lekkość narracji z ciężarem filozoficznych rozważań. Dzięki temu nawet najbardziej zawiłe koncepcje stają się przystępne i - co najważniejsze - wyjątkowo aktualne.

Spotkania z wielkimi myślicielami jak np. Sokrates, Budda czy Marek Aureliusz są tu dialogiem - czasem zaskakującym, czasem prowokującym, a momentami wręcz rozbrajająco prostym. Droit niejako uwalnia filozofowanie. Pokazuje, że filozofia nie musi być zamknięta w akademickich murach, a może być Naszym sposobem patrzenia na świat.

„Alicja w Krainie Idei” to połączenie baśniowości, którą znacie z „Alicji w Krainie Czarów” i historii filozofii: od jej zarania aż po wiek XX. To wyjątkowo ciekawy mariaż i satysfakcjonujący nawet dla tych, którzy jak ja, nie zachwycali się w dzieciństwie światem z powieści Lewisa Carolla. Postaci różowych myszek, Kangura czy Wróżki Sprzeciw trafiają do mnie znacznie bardziej i - co najważniejsze - przydają sensu poszczególnym epizodom tej filozoficznej podróży.

Ta książka, słusznie zestawiana w jednym szeregu ze „Światem Zofii”, przypadnie do gustu osobom, które dopiero zaczynają swoją przygodę z filozofią, ale i tym, którzy już ją znają i chcą przypomnieć sobie, dlaczego kiedyś ich zachwyciła. To lektura, która nie narzuca odpowiedzi, lecz subtelnie zachęca do ich szukania.

I może właśnie w tym tkwi jej największa wartość: w umiejętności budzenia ciekawości. Bo po zamknięciu książki trudno nie zadać sobie choć jednego pytania więcej niż przed jej otwarciem.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak Koncept.

AUTOR:

Roger-Pol Droit

TYTUŁ:

Alicja w Krainie Idei

WYDAWNICTWO:

Znak Koncept 

LICZBA STRON:

528

Alicja w Krainie Idei, Arystoteles, Budda, filozofia, Platon, proza, Roger-Pol Droit, Sokrates, Wydawnictwo Znak Koncept

CZYTAJ DALEJ

Lesińska na tropie ["Zima pożegnanych"-Anna Kańtoch]

Anna Kańtoch już po raz czwarty zaprasza Nas do świata Krystyny Lesińskiej, emerytowanej policjantki, która ma dużo wolnego czasu i jeszcze więcej chęci, by pomagać ludziom w potrzebie. „Zima pożegnanych” z oferty Wydawnictwa Marginesy to zwieńczenie serii, która podbiła serca czytelników. Tym razem jej bohaterka, chcąc pomóc sąsiadowi, przeprowadza „na własną rękę” śledztwo, którego wynik może okazać się niemałym zaskoczeniem.

Autorka po raz kolejny udowadnia, że świetnie odnajduje się w kameralnych historiach kryminalnych. Krystyna Lesińska to bohaterka, która od razu wzbudza Naszą sympatię. Jest uparta, dociekliwa, momentami zadziorna, ale jednocześnie niezwykle empatyczna. Kocha swoje dzieci i wnuki, a jej uważność i sposób patrzenia na świat powodują, że nawet pozornie drobne sprawy nabierają znaczenia.

W „Zimie pożegnanych” tempo wydarzeń jest spokojniejsze niż w wielu współczesnych kryminałach. Zamiast spektakularnych zwrotów akcji, musimy przygotować się na powolne odkrywanie prawdy, rozmowy z sąsiadami, obserwacje codzienności i stopniowe łączenie kolejnych elementów układanki. Wiele satysfakcji przynosi Nam jednak podążanie tropem Lesińskiej, której nastawienie sprawia, że czujemy się potrzebni.

Zimowa, miejska sceneria Katowic i okolic Legnicy a w niej zwykli ludzie z ich problemami tworzą bardzo realistyczne tło dla całej historii. Autorka pokazuje, że dramaty i tajemnice są bliżej niż Nam się wydaje: w mieszkaniach sąsiadów, w niedopowiedzianych historiach czy w przeszłości, która nie zawsze chce zostać zapomniana. Porusza też ważny wątek stalkingu i prawa do prywatności, które w dobie powszechnej cyfryzacji bywa notorycznie naruszane. A stąd tylko o krok do tragedii.

„Zima pożegnanych” to kolejny udany tom tej kryminalnej serii. Wiele wątków wyjaśnia (sprawa Romana, brata Krystyny), ale i pozostawia pole do domysłów. To kryminał dla tych, którzy oprócz intrygi cenią sobie także dobrze zarysowane postaci, wiarygodne relacje i historię, która mogłaby się wydarzyć w Naszym sąsiedztwie.

Gorąco polecam! 🔥🔥🔥

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Marginesy.

AUTORKA:

Anna Kańtoch

TYTUŁ:

Zima pożegnanych

WYDAWNICTWO:

Marginesy

LICZBA STRON:

312

 

Anna Kańtoch, Kryminał, Krystyna Lesińska, Thriller, Wydawnictwo Marginesy, Zima pożegnanych

CZYTAJ DALEJ

Licho wie, gdzie znajdziesz stwory ["Słowiańskie stwory"- Anna Stasiak]

Mitologia słowiańska może być fascynująca, zwłaszcza gdy „pod lupę” weźmiemy wszelkie stwory i potwory, którymi od setek lat straszy się dzieci. Anna Stasiak popularyzatorka wiedzy o dawnej słowiańszczyźnie dokonała niemożliwego. Stworzyła piękną, bogato ilustrowaną opowieść pt. „Słowiańskie stwory” z oferty Wydawnictwa Znak Emotikon, dzięki której najmłodsi czytelnicy nie tylko dowiedzą się, jakie stwory żyją w lesie, na polach, na cmentarzu, pod ziemią, w wodzie czy w Naszych domach, ale również poznają ich wygląd i zwyczaje. A to wszystko za sprawą niecodziennego przewodnika.

Małe Licho, które zerka na Nas z okładki i pojawia się na wielu stronach, pokazuje małym czytelnikom świat dawnych wierzeń w sposób lekki, przystępny i pełen humoru. Zamiast straszyć, oswaja to, co nieznane. Każde kolejne spotkanie z tajemniczym stworzeniem przypomina tu krótką, barwną opowieść, która pobudza wyobraźnię i zachęca do dalszego odkrywania słowiańskich tajemnic.

Genialne ilustracje wykonane przez Wioletę Herczyńską przyciągają wzrok już od pierwszej strony. Są kolorowe, dopracowane i pełne detali, a jednocześnie zachowują lekko bajkowy charakter. Dzięki nim młodzi czytelnicy mogą łatwiej wyobrazić sobie dziesiątki bohaterów tych opowieści, m.in: włochatego Rokitę, pulchnego Beboka i jego przepastny wór, niebezpieczną Południcę czy urokliwe Rusałki i Wiły. Połączenie świetnie poprowadzonej narracji ze wspaniałymi Ilustracjami sprawia, że książkę ogląda się z taką samą przyjemnością, z jaką się ją czyta.

„Słowiańskie stwory” to doskonały przykład tego, że edukacja może iść w parze z dobrą zabawą. Książka nie tylko rozwija wyobraźnię, ale też przybliża fragmenty Naszej kultury i dawnych wierzeń, o których często zapominamy. Jej lektura stanowić może początek fascynacji słowiańską mitologią.

Jeśli więc szukacie książki pięknej wizualnie, mądrej i idealnej dla czytelników, którzy lubią się bać, ta publikacja zdecydowanie trafi w ich gust. To podróż do świata, w którym za każdym drzewem, w każdej chacie i na każdej leśnej ścieżce może kryć się jakaś niezwykła historia.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak Emotikon.

AUTORKA:

Anna Stasiak

TYTUŁ:

Słowiańskie stwory

WYDAWNICTWO:

Znak Emotikon

LICZBA STRON:

112

Anna Stasiak, dla dzieci, książki dla dzieci, Słowiańskie stwory, Słowiańszczyzna, Wydawnictwo Znak Emotikon

CZYTAJ DALEJ

Błyskawiczna podróż przez stulecia historii ["Bardzo krótka historia świata"-Emma Marriott]

Popieram wszelkie formy popularyzacji przeszłości i mam świadomość, że ludzie, zwłaszcza młodzi, czytają coraz mniej. I tu z pomocą przychodzą książki takie jak „Bardzo krótka historia świata” autorstwa Emmy Marriott, z oferty Wydawnictwa RM, w przekładzie Ignacego Kurowskiego, która w skondensowanej formie prezentuje wydarzenia z niemal pięciu tysiącleci Naszych dziejów.

Brytyjska autorka, znana z popularnonaukowych publikacji historycznych, postawiła sobie za cel przedstawienie czytelnikowi kluczowych epizodów z przeszłości, począwszy od czasów starożytnych aż po II połowę wieku XX i trzeba przyznać, że całkiem dobrze wywiązała się z tego zadania. Poszczególne rozdziały tworzą chronologiczną mozaikę, w której wielkie wydarzenia polityczne i militarne przeplatają się z losami jednostek rzadziej wzmiankowanych podręcznikach. Dzięki temu historia świata jawi się jako złożony, wieloaspektowy proces, który realnie wpływał na codzienne życie ludzi.

Nie oznacza to jednak, że książka pozbawiona jest słabszych punktów. Przy tak szeroko zakrojonym zakresie czasowym niektóre epoki i obszary potraktowane zostały dość pobieżnie. I tak, nie znajdziemy tu zbyt wiele informacji o dziejach Polski i Polaków, jest to jednak cena, jaką płaci się za syntetyczne ujęcie tematu, a autorka nie ukrywa, że jej ambicją było zarysowanie panoramy dziejów a nie tworzenie szczegółowej monografii.

Choć narracja pozostaje wyraźnie eurocentryczna, zasygnalizowano istnienie innych punktów widzenia i, w miarę możliwości, je przedstawiono. W rozdziałach poświęconych XIX i XX wiekowi wyraźnie wybrzmiewają pytania o odpowiedzialność i sposób opowiadania historii w czasach współczesnych, co nadaje książce dodatkowy, refleksyjny wymiar.

„Bardzo krótka historia świata” może stanowić dobre wprowadzenie do historii dla czytelników mniej zaawansowanych, a dla bardziej obeznanych - inspirację do dalszych poszukiwań. Ta narracja zachęca do zadawania pytań o sens oraz ciągłość dziejów. W tym właśnie tkwi jej największa siła.

Polecam tę historię w pigułce. 💊

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu RM.

AUTORKA:

Emma Marriott

TYTUŁ:

Bardzo krótka historia świata

WYDAWNICTWO:

RM

LICZBA STRON:

176

 

Bardzo krótka historia świata, Emma Marriott, historia, synteza, Wydawnictwo RM

CZYTAJ DALEJ

Za kulisami wojny ["Wielkie strategie wojskowe"-Jeremy Black]

„Chcesz pokoju, szykuj się do wojny” - ta sentencja przypisywana Wegecjuszowi dobitnie wskazuje potrzebę posiadania strategii wojskowej przez państwo, które realnie ocenia potencjalne zagrożenia. Nim jednak powstał termin „strategia” i pisma o niej traktujące, upłynęło wiele stuleci. O XVIII-wiecznych początkach teorii strategicznych i ich licznych przeobrażeniach interesująco opowiada Jeremy Black, autor książki pt. „Wielkie strategie wojskowe” z oferty Wydawnictwa RM w przekładzie Mateusza Gwoździa.

Publikacja ta stanowi klarowne, a zarazem bogate w treść wprowadzenie do historii myśli strategicznej od XVIII aż do XXI wieku. Strategia nie jest tu jedynie domeną dowódców na polu bitwy, lecz wynikiem złożonego procesu, w którym splatają się polityka, gospodarka, kultura oraz technologia.

Autor nie ogranicza się wyłącznie do znanych europejskich koncepcji strategicznych. Dostrzega znaczenie innych regionów świata, ich doświadczeń militarnych i ukazuje bardziej globalny obraz rozwoju strategii wojskowej. Podkreśla również, jak ogromny wpływ na sposób prowadzenia wojen miały zmiany technologiczne: od rewolucji przemysłowej, aż po współczesne narzędzia cyfrowe.

Jeremy Black w przystępny sposób wyjaśnia złożone procesy i idee militarne. Dzięki temu publikacja może zainteresować zarówno amatorów historii wojskowości, jak i czytelników poszukujących syntetycznego ujęcia tematu. Kolejne rozdziały tworzą logiczną całość, pozwalając prześledzić, jak zmieniało się rozumienie pojęcia strategii wraz z przemianami świata.

„Wielkie strategie wojskowe” to więcej niż tylko historyczny przegląd koncepcji strategicznych. To inspirująca próba zrozumienia mechanizmów rządzących globalnym bezpieczeństwem. Ta narracja skłania do refleksji nad tym, jak doświadczenia przeszłości wpływają na sposób myślenia o konfliktach z perspektywy XXI wieku.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu RM.

AUTOR:

Jeremy Black

TYTUŁ:

Wielkie strategie wojskowe

WYDAWNICTWO:

RM

LICZBA STRON:

448 

historia, Jeremy Black, Wielkie strategie wojskowe, wojna, Wydawnictwo RM

CZYTAJ DALEJ

Wizerunek człowieka masowego ["Bunt mas"-José Ortega y Gasset]

Są takie książki, których treść jest ponadczasowa. Ich autorzy to wnikliwi obserwatorzy rzeczywistości, ale też wizjonerzy, których horyzonty poznawcze sięgają dalej niż by się spodziewali. Do takich twórców należy hiszpański filozof i socjolog José Ortega y Gasset, twórca nieśmiertelnego „Buntu mas”, czyli eseju o umasowieniu społeczeństwa, którego wznowienie ukazało się niedawno nakładem Wydawnictwa Materia w nowym tłumaczeniu autorstwa niezawodnego Wojciecha Charchalisa.

Książka, która po raz pierwszy ukazała się drukiem w 1930 roku, nadal pozostaje ważnym głosem pośród wszelkich analiz dotyczących przemian nowoczesnego społeczeństwa. Ortega y Gasset opisuje narodziny „człowieka masowego”, czyli jednostki przeciętnej, zadowolonej z własnej przeciętności i niechętnej wobec autorytetów, elit czy wysiłku intelektualnego. Filozof nie potępia samych mas jako takich, lecz raczej mentalność, która sprawia, że przeciętność zaczyna być dominantą i wyznaczać normy kulturowe.

Największą siłą „Buntu mas” jest zdolność autora do uchwycenia procesów społecznych, które również dziś wydają się zaskakująco aktualne. Jego zdaniem rozwój techniki, demokratyzacja życia publicznego i rosnący dobrobyt prowadzą do postawy roszczeniowej i przekonania, że człowiekowi po prostu wszystko się należy.

Czytając ten esej dziś, trudno oprzeć się wrażeniu, że wiele diagnoz Ortegi można odnieść do współczesnej kultury mediów społecznościowych, uproszczonej debaty publicznej czy nieufności wobec eksperckiej wiedzy. „Bunt mas” nie jest jednak jedynie pesymistycznym pamfletem na czasy współczesne autorowi i te, które nadejdą. To raczej próba zrozumienia mechanizmów rządzących społeczeństwem i swego rodzaju apel o odpowiedzialność elit, które są gotowe brać na siebie trud myślenia, tworzenia i przewodzenia innym.

„Bunt mas” zmusza do refleksji nad kondycją współczesnej cywilizacji, dlatego, mimo upływu lat wciąż pozostaje lekturą niezwykle potrzebną. To książka nie tylko dla miłośników filozofii, lecz dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć rzeczywistość społeczną, w której żyjemy. 📚🧠

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Materia.

AUTOR:

José Ortega y Gasset

TYTUŁ:

Bunt mas

WYDAWNICTWO:

Materia 

LICZBA STRON:

300

Bunt mas, człowiek masowy, José Ortega y Gasset, socjologia, społeczeństwo, Wydawnictwo Materia

CZYTAJ DALEJ

Janka, pilotka na medal ["Lotniczka. Opowieść o Janinie Lewandowskiej, jedynej kobiecie zamordowanej w Katyniu"- Agata Puścikowska]

Wychowana w rodzinie z generalskimi tradycjami. Córka Józefa Dowbór-Muśnickiego, wielkiego przywódcy jedynego zwycięskiego w historii Polaków powstania wielkopolskiego. Wojskowy dryl odziedziczyła w genach, a jako dorosła kobieta mimowolnie poszła w ślady ojca. Wybrała wyjątkowo niemęską, jak na tamte czasy, drogę pilotki szybowca i spadochroniarki. Jednak jej nazwisko przetrwało nie dzięki zasługom w przestworzach, a za sprawą zbrodni katyńskiej, której stała się ofiarą. Pamieć o Janinie Lewandowskiej w sposób niezwykle ciekawy przywraca Agata Puścikowska, autorka książki pt. „Lotniczka. Opowieść o Janinie Lewandowskiej, jedynej kobiecie zamordowanej w Katyniu” z oferty Wydawnictwa Znak.

Ta książka nie tylko przypomina tragiczną historię jedynej kobiety zamordowanej w Katyniu, ale przede wszystkim próbuje ukazać jej prawdziwe oblicze. Lewandowska jest tu córką wymagającego ojca, utalentowaną pianistką i śpiewaczką, odważną młodą kobietą, pasjonatką lotnictwa i osobą, która mimo niespokojnych czasów, zdecydowała się podążać za swoimi marzeniami.

Historyczne fakty łączą się w tej narracji z elementami beletryzowanej opowieści, dzięki czemu książkę czyta się momentami jak poruszającą powieściową biografię, a nie zbiór suchych faktów. Puścikowska korzysta z archiwów, wspomnień i relacji bliskich, tworząc z nich opowieść o kobiecie silnej, ambitnej i niezwykle nowoczesnej - jak na realia dwudziestolecia międzywojennego.

Autorka świetnie oddaje atmosferę pionierskiego okresu polskiego lotnictwa: ekscytację, odwagę i poczucie wolności, które towarzyszyły młodym pilotom. Dzięki temu czytelnik może zobaczyć bohaterkę nie tylko przez pryzmat tragicznej śmierci, ale również tego, co osiągnęła za życia.

„Lotniczka” to ważna lekcja pamięci. Przypomina o kobiecie, która przez lata pozostawała w cieniu historii. Na szczęście dla czytelników, Janina Lewandowska powraca na należne jej miejsce: nie tylko jako ofiara zbrodni katyńskiej, ale przede wszystkim jako wyjątkowa kobieta, pionierka i symbol odwagi.

Za egzemplarz recenzencki książki, otrzymany w ramach współpracy barterowej, serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak.

AUTORKA:

Agata Puścikowska

TYTUŁ:

Lotniczka. Opowieść o Janinie Lewandowskiej, jedynej kobiecie zamordowanej w Katyniu

WYDAWNICTWO:

Znak

LICZBA STRON:

400 

Agata Puścikowska, historia, II wojna światowa, Janina Lewandowska, jedynej kobiecie zamordowanej w Katyniu, Katyń, Lotniczka. Opowieść o Janinie Lewandowskiej, Wydawnictwo Znak

CZYTAJ DALEJ